Oorsprong van de diamant

De oude Grieken geloofden dat diamanten splinters afkomstig van sterren waren, die op aarde vielen. Sommigen beweerden zelfs dat het tranen van Goden waren. Een andere legende vertelt dat er ergens in Centraal Azië een ontoegankelijke vallei zou zijn bezaaid met diamanten. Deze vallei zou bewaakt worden door roofvogels en slangen met een moordzuchtige blik. Niets is minder waar. In de loop van miljoenen jaren is diamant ontstaan als gevolg van enorme hitte en een geweldige druk onder de aardkorst. Kristallisatie van zuivere koolstof geeft het zijn ongeëvenaarde hardheid.

De eerste diamanten werden meer dan 2000 jaar geleden in India gevonden. Beroemde diamanten zoals de Koh-i-Noor en de Orloff komen daar vandaan. In de 18e eeuw werden de eerste diamanten gevonden in Zuid Amerika en in de 19e eeuw in Zuid Afrika, waar de grootste diamant, de Cullinan, vandaan komt. Vandaag de dag komen de meeste diamanten Afrika, Zuid Amerika, Australië en de Rusland.

Hoe ontstaat een diamant

Diamanten zijn heel lang geleden, wel miljoenen jaren geleden, ontstaan op een diepte van ruim tweehonderd kilometer. In het binnenste van de aarde is het erg heet, wel twee duizend graden Celsius! Door de hitte en zware druk zijn er allerlei stoffen gekristalliseerd. Diamanten zijn gekristalliseerde koolstof. De meeste diamanten zijn door vulkaanuitbarstingen aan de oppervlakte gekomen. De diamanten zitten vaak ‘verpakt’ in vulkanisch gesteente. Diamanten zijn zeldzaam en daarom erg kostbaar. Van alle diamanten die er worden gevonden is minder dan de helft geschikt om tot sieraad verwerkt te worden. Voordat diamanten er uit zien als diamanten moeten ze gepolijst en geslepen worden.

Waar vinden we diamanten?

- In landen zoals Brazilië, Canada, Venezuela en Rusland.
- De meeste diamanten worden in Zuid Afrika gevonden.
- We vinden de diamant in een mijn of ze komen uit vulkanen.
- Als de diamant uit de vulkaan komt heeft de diamant een jasje aan. Een jasje van steen. Dit heet Kimberliet en is een blauwe steensoort.

Diamant bewerkings process

Een ruwe diamant lijkt zoveel op een kiezelsteen dat de meeste mensen er gewoon voorbij zouden lopen. Het is het vakmanschap van een diamantslijper die de gloedvolle pracht onthult, verborgen in de diamant. Het diamantbewerkingsproces kent drie fases: het zagen, het ronderen en het slijpen. De diamantexpert kiest de slijpvorm, afhankelijk van het gewicht, de vorm en de zuiverheid van de ruwe diamant. Eén voor één worden de facetten op de diamant geslepen waardoor de diamant zijn uiteindelijke schittering krijgt.

Diamant slijpen

- Als een diamant wordt gevonden, heeft het nog geen schittering. Dit noemen wij ook wel de ruwe diamant
- De ruwe diamant ziet eruit als twee piramides op elkaar.
- Hier wordt het topje vanaf gezaagd. Zagen is niets meer dan dat de diamant door midden wordt gesneden. Daarna wordt de diamant rondgemaakt
- Als laatste gaat de slijper er vlakjes op slijpen waardoor de diamant gaat schitteren.
- Deze vlakjes worden facetten genoemd.
- Het slijpen van de facetten gebeurt in drie fases. Eerst wordt de rondist, de tafel en de cullet geslepen. Daarna worden er 9 facetten aangebracht 4 aan de onderkant en 5 aan de bovenkant. Hierdoor ontstaat het Kruissplijpsel. Als je nu in de steen kijkt, zie je een kruis.
- Dan brengt de diamantslijper nog eens 8 facetten er bij totdat er 57 facetten op de diamant zijn aangebracht.
- Als de diamant klaar is noemen we het een briljant. Een briljant is dus een diamant met 57 vakjes erop.

Wist u dat…?

De diamant in uw ring tussen de 1 en 3,5 miljard jaar oud is?

Een diamant verliest tijdens het slijpproces gemiddeld zo’n 50% van zijn oorspronkelijke gewicht.

Diamant ontleent zijn schittering aan de weerkaatsing van het licht. De slijper staat daarom voor de taak de facetten zodanig aan te brengen dat het licht optimaal van het ene facet naar het andere wordt gekaatst.

De kennis voor dit veeleisende vak wordt al eeuwenlang van generatie op generatie doorgegeven.